ساقی . . . بێ مه‌ی ... به‌کرحه‌بیب

ساقی . . . بێ مه‌ی ... به‌کرحه‌بیب

ساقی، بێ، پڕکه‌وه پیاڵه‌م , شه‌و درێژه، ، ، دڵ پڕم

باده‌وه به پیکی باده‌ت، بۆ ده‌روونی، پڕ گڕم

با ڕۆحم ئه‌مشه‌و , ئاوێته‌ی ئاسمانی دوور بێ، چیدی

له‌ خه‌ما گیانم توواوه، به‌رگه‌ی حه‌سره‌ت ناگرم

ده‌خیله مه‌یگێڕ مه‌هێڵه، پێکی ده‌ستم خاڵی بێ

هێند په‌رێشانم که پێم وایه هه‌ر ئه‌مشه‌و . . . ده‌مرم

دیوته مه‌ستێ، مه‌ی فرۆش، به‌ وێنه‌ی من . . . پڕ گرین

له سوچی مه‌یخانه نه‌بێ، له کوێ ئۆقره ده‌گرم. . .

من که ناتوانم به‌ بێ مه‌ی، فیکری خۆم کۆکه‌مه‌وه

بێ مه‌ی، وه‌ک زمانی لاڵه‌، بیر و هۆش و خاتیرم. . . .


 

ئه‌و بابه‌تانه‌ی له‌ کوردستان نێت دا بڵاوده‌کرێنه‌وه‌، بیروبۆچوونی خاوه‌نه‌کانیانه‌، کوردستان نێت لێی به‌رپرسیار نییه‌.