خوێنی ڕه‌نگاوڕه‌نگ ... فـازیـل شه‌وڕۆ

1

کـوشـتن ...

لـه‌وڵاتی منـدا،  

بـازی پاشـایـه‌

خـوا بچکۆڵـه‌کـان

 ڕۆژێ چـه‌نـدجـاران

تیـژ هـه‌ڵیـده‌ده‌ن،

ده‌سـوڕێته‌وه‌...

ده‌سـوڕێته‌وه‌...

ده‌سـوڕێته‌وه‌...

تـا شـانی سپیی

ژنـێ، منـداڵێ

جـوانێ، ده‌لالێ

نـه‌دۆزێتـه‌وه‌

نـانیشـێته‌وه‌.

بـازه‌کـان کـوێـرن

له‌وڵاتـه‌کـه‌ی مـن!

2

کـوشـتن ...

لـه‌وڵاتی منـدا،

چ قـه‌ده‌رێـکه‌؟

وه‌ک " ئـه‌و ده‌رده‌یـه‌"!

له‌وڵاته‌که‌ی مـن!*

 3

کوشـتن ...

لـه‌وڵاتی منـدا،

خوایه‌... ئه‌زه‌له‌،

خوایه‌... سه‌رمه‌ده‌.

له وڵاته‌که‌ی من!

4

کـوشـتن ...

لـه‌وڵاتی منـدا،

شـه‌کـرۆکـه‌و نـوقـله‌

پێـش ڕۆژی چـه‌ژن

ده‌بـه‌شـرێته‌وه‌،

له‌ گـه‌رمه‌ی چـه‌ژنا

ده‌بـه‌شـرێته‌وه‌

زۆر دوای چـه‌ژنـانیـش

ده‌بـه‌شـرێتـه‌وه‌.

وڵاتـه‌کـه‌ی مـن! له‌

5

کـوشـتن ...

لـه‌وڵاتی منـدا،

مـافی گـوللـه‌یه‌

مـافی ئـاگـره‌

لـه‌ له‌وحـی مـه‌حـفوظ

بـۆ سـینگ و مـه‌مکی

 ‌وڵاتـه‌کـه‌ی مـن

نـووسـراوه‌تـه‌وه‌!

6

کـوشـتن ...

لـه‌وڵاتی منـدا،

له‌سـه‌ر

کـورسـییه‌که‌ی خـۆیدا

قیـت دانیـشتووه‌،

هــه‌... هــا ... هــه‌ ...هــا ...هــه‌...

بـه‌ده‌م تـه‌وسـه‌وه‌ پـێم پـێده‌کـه‌نێ

له‌ وڵاتـه‌کـه‌ی مـن!

7

کـوشـتن ...

لـه‌وڵاتی منـدا،

پـیره‌ جـۆڵاێکی خـه‌لفاوه‌

سـاڵ داونزده‌ی مـانگێ

قـوڵفـه‌ی سـێداران

ده‌هـۆنێـته‌وه‌.

 له‌ وڵاتـه‌کـه‌ی مـن!

8

کـوشـتن ...

لـه‌وڵاتی منـدا،

فـاتیحاێکه‌،

دوو فـاتیحایه‌،

سێ فـاتیحا‌یه‌،

زۆربـه‌ی جـارانـیش

بێ فـاتیحا‌یه‌.

له‌ وڵاتـه‌کـه‌ی مـن!

9

کـوشـتن ...

لـه‌وڵاتی منـدا،

بسـم لایی ده‌می کـووله‌ تـیغێک و

دوو لینـگه‌فـرتێ و

قـه‌تـره‌ خـوێـنێکه‌.

خـوێنـێکی بـێ ڕه‌نـگ

خـوێنـێکی بـێ بـۆن

له‌وڵاتـه‌کـه‌ی مـن!

10

کـوشـتن ...

لـه‌وڵاتی منـدا،

تـارمـایی شـه‌یتانێـکی بـه‌ریـئه‌

دادگـا

دادوه‌ر،

مـه‌لا

میـنبه‌ر،

میـدیـا

پـۆسـته‌ر،

" سمعا`و طاعة` "

کرنوشی بۆ ده‌به‌ن.

له‌وڵاتـه‌کـه‌ی مـن!

له‌وڵاتـه‌کـه‌ی مـن!

له‌وڵاتـه‌کـه‌ی مـن!

* ئه‌وده‌رده‌= نه‌خوشی شیرپه‌نجه‌

 

ئه‌و بابه‌تانه‌ی له‌ کوردستان نێت دا بڵاوده‌کرێنه‌وه‌، بیروبۆچوونی خاوه‌نه‌کانیانه‌، کوردستان نێت لێی به‌رپرسیار نییه‌.